۱۹-۵-۸۸ این پست رو گذاشتم و امروز که دوباره تصادفی چشمم بهش افتاد حس کردم که چقدر امروز که یک سال گذشته!! همین احسا ادامه دار قشنگ همراهمه.. به چه زیبایی.. و دوست داشتنی..
خدا کند احساسم همچنان باقی بماند تا من خود را دوباره احساس کنم......
هیچ وقت چنین احساسی نداشتم انگار به همه چیز رسیده ام
جوش و خروش های دل فروکش کرده است آتش دل کم کم دارد خاکستر می شود
انتظار پایانی را دارم که برایم نا مشخص است..
حالا غمها و اندوهها راهشان را پیدا کرده اند و به جویباری که از دلم به بیرون جاری است می ریزند...
کدورتهای ذهنم کم کم دارند پاک و شفاف می شوند.
من کلاف سردرگمی هستم که هیچ کس نمی تواند آن را باز کند...
من منتظر فردا هستم ..فردایی که با همه فرداها فرق دارد....
فردایی که خورشید طلوع می کند من درقایقی می نشینم و به سوی ساحلی می روم که درفراسوی ماست
فردا نگاهم آسمان را زیباتر جلوه می دهد...فردا درآسمان زندگی من از ابرهای سرگردان خبری نیست
آسمان صاف و آبی است و پاکی اش را به من خواهد بخشید ...
عشق جلوه گر می شود و همه چیز معنی خواهد داشت دریا، آسمان ….
عشق رنگ آبی و مهمتر از همه تنهايي و من....به هم مهر می ورزیم و همدیگر را دوست خواهیم داشت.
فردا من هر آنچه خوبی است به او می دهم و او برای من گل سرخ محبت می چیند و من آنها را دسته دسته می کنم
خانه ای می سازم ، خانه ای در دشتی که با تنهايي آبیاری شده باشد...
آنگاه خدا در دشت تنهايي من شکوفه باران می شود او با من می آید و من با او
می مانم....عشق یعنی همین ....
یعنی داشتن بهاری در عمق فصل پاییز... آه ای آسمان آبی به این عظمت!!!
با من و فردا چه رازی خواهی داشت؟ آه ای دردهای بی پایان !
شما را با من چه حسابی است؟ و سر انجام تو ای خاک !!
با من دیداری داری؟ من دیگر قادر نیستم سکوت اختیار کنم
حرفهایی را که سالها در دلم مانده است عاقبت به تو گفتم....
به تو اتاق تنهایی من.......
+ نوشته شده توسط آزاده در سه شنبه 26 مرداد1389 و ساعت
11 قبل از ظهر |
شما بگید من چه کار کنم؟ می ره تو اتاقش صدا می کنه بابا!! میریم پارک مرد غریبه رو صدا می کنه بابا! وای خدایا از دست تو.
